غبار يک زمستان طولاني را از چهره‏ي خانه مي‏زداييم، شيشه‏ها را از کدورت خاک پاک مي‏سازيم،

 باغچه را از بذر گل‏هاي ناب پر مي‏کنيم، گوشه گوشه‏ي خانه را به زلال انتظاري شيرين مي‏شوييم و در دل، شميم عطر دلکش بهار را دوره مي‏کنيم و سلامي تازه را بارها درترنم ذهنمان مرور، تا گاه آمدن بهار، مهيا باشيم.

 بهار مي‏آيد و خدا زمين مرده را باز زنده مي‏کند  شايد فردا و شايد فردايي ديگر، آنچه حق است وعده‏ي خداست که بهار مي‏آيد  آري،

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد 
عالم پير دگرباره جوان خواهد شد

و شايد امروز هم براي خانه تکاني دير باشد، بايد خانه‏ي دلمان را از غبار غفلت پاک کنيم، بر پنجره‏هاي چشم‏هامان حرير عفاف بيفکنيم،

 خانه‏ي دل را به نور ايمان و معرفت آذين ببنديم؛ که خدا خواسته از يقين لبريز شويم،  از عشق بهار سرشار باشيم.
.

بايد زمزمه‏ي زلال بودن، پاک بودن و خوب بودن رابه جاي هر نواي ديگري گوش در گوش بخوانيم تا ياران بهار بسيار شوند  و منتظران بهار فزوني گيرند. 
براي آمدن بهار، براي ديدن سبزترين روز هستي، براي حس کردن زلال‏ترين وجود عالم خلقت، بايد رشته‏ي انتظار را از صميم قلب تا اوج آسمان اجابت بگشاييم.

 آنچه حق است، وعده‏ي خداست که مهدي موعود مي‏آيد و آنچه بر ماست، آراستن جان ناقابل است تا لايق درگاه دوست گردد.

گر نثار قدم يار گرامي‏نکنم 
گوهر جان به چه کار دگرم بازآيد

کاش که بيايد و بهاري الهي را در دل‏هاي تک تک‏مان به پا کند و ما چشم دوخته در آينه‏ي معرفتش و شناساي قدر والايش، سر به اطاعت محضش نهيم و جان و سر به رهش فدا کنيم. خوشا روزي که بيايد آن سراسر مهر، آن لطف ازلي، آن محبت جاري و آن حقيقي‏ترين بهار.

مي رسد بهار و من، بي شکوفه ام هنوز  
                               

              آفتاب من،بتاب!مهربان من،ببار!
 

 آماده شويم که آمدن بهار سخت نزديک است.

سال نو رو به همه دوستانم  پیشاپیش تبریک عرض می کنم وآرزو می کنم همتون سالی توام با خوشی و سلامتی داشته باشید سبز و بهاري بمانيد

عید همتون مبارک 

متن بالا از کتاب روح بهار نوشته خیلی زیبای خانم زارعان

 سلام من به محرم، محرم گل زهرا                     به لطمه‌هاي ملائك به ماتم گل زهرا

سلام من به محرم، به تشنگي عجيبش            به بوي سيب زمين غم و حسين غريبش

السلام عليكم يا اباصالح المهدى(عج)

 السلام عليك يا امين الله فى ارض و حجته على عباده

(يا صاحب الزمان آجرک الله)

ایام شهادت سالار شهیدان امام حسین(ع) و قمر بنی هاشم (ع)را بر شما و عاشقان راستینش تسليت عرض میکنم

التماس دعاا

حضور سبز حضرت بقيةاللّه، حجةبن الحسن(عجّل اللّه تعالي فرجه الشريف) در مراسم حجّ و بويژه در عرفات و مِني‏، سبب شده که برخي از عاشقان حضرت‏اش، در ايّام حج، گل روي او را مشاهده کنند و به آرزوي خود برسند.

                 رسيد مژده که ايّام غم نخواهد ماند 
                چنان نماند چنين نيز هم نخواهد ماند

علي بن مهزيار اهوازي مي‏گويد: «من، بيست مرتبه به زيارت خانه خدا مشرف شدم، در حالي که در تمام اين سفرها، قصدم، ديدن امام زمان (عليه‏السّلام) بود؛ چون، شنيده بودم، هر سال، در ايّام حج، آن حضرت، براي زيارت خانه‏ي خدا به مکّه مي‏رود، ولي در اين بيست سفر، راه به جايي نبردم و موفّق نشدم تا اين که...».
ادامه را از زبان اين قلم بشنويد: تا اين که آخرين بار، حجّ‏اش، حجّ شد و به منتهاي آرزويش رسيد، و جان تشنه‏اش را سيراب، و رخسار خسته‏اش را طراوت بخشيد.

        نصيب من، عرفات و مقام و مشعر کن‏ 
                 به شوق ديدن خود، راهي مِنايم کن‏

                      تمام حجّ، به لقاي جناب حضرت تست‏ 
                              عطا، در اين سفر، از نعمت لقايم کن

آيةالله سيّد محسن امين عاملي (رحمة اللّه عليه) صاحب کتاب ارزش‏مند أعيان الشيعة مي‏گويد: 

«... اين جانب، به مکّه مشرف شدم و در همه جا، از طواف گرفته تا عرفات، مِني‏ و مشعر، دل در شور و عشق حضرت وليّ عصر(عجّل اللّه تعالي فرجه الشريف) داشتم؛ چرا که با الهام از روايات و استفاده از اخبار، يقين داشتم که آن بزرگوار، همه ساله، در موسم حج، تشريف دارند و مناسک را به جاي مي‏آورد. از خدا خواستم که مرا به فيض ديدار نائل آورد، امّا ايّام حجّ سپري شد وموفّق نشدم. در اين انديشه بودم که چه کنم؟ آيا به لبنان برگردم و سال بعد براي زيارت و در پي مقصود بازگردم و يا اين که همان جا رحل اقامت افکنده و از خدا، حجّت او را طلب کنم؟.
پس از محاسبه‏ي بسيار، تصميم بر ماندن گرفتم تا شايد خداوند مدد کند و توفيق يار گردد و به منظور برسم.
تا مراسم سال بعد، ماندم، امّا با همه‏ي تلاش و جست و جو، سال بعد هم توفيق ديدار نيافتم. باز هم ماندم و تا سال سوم و چهارم و پنجم و يا هفتم، اين توقّف ادامه يافت. در آخرين سال توقّف‏ام در مکه که موسم حج فرا رسيد، پس از انجام دادن مناسک حجّ، روزي پرده‏ي خانه کعبه را گرفتم و بسيار اشک ريختم و به بارگاه خداوند گله بردم که چرا توفيق ديدار حاصل نيامده است؟، تا اين که پس از راز و نياز...» او هم موفق مي‏شود و جان خسته‏اش را رونق و رمق مي‏بخشد.

گر بنده بُوَد بنده، کسي جانب او نيست‏ 
     بي پرده سراپرده‏ي آن شاه، توان يافت‏

           جز پرده‏ي عصيان، نبود حايل ديدار 
                گر ابر گناهان رود آن ماه توان يافت‏

                         ما را چه لياقت به شرف يابي دائم‏ 
                                اين بس که گهي فرصت کوتاه، توان يافت.

خیلی التماس دعااااااااااا

 خیلی محتاجم یادتون نره.....

متنی که در این پست نوشتمو خیلی دوست دارم با خوندنش حال و هوای عجیبی دارم  مخصوصا حالا که در آستانه این ماه  عزیزهستیم نوشته خیلی زیبایی آقای محمد رضا فوادیان  در کتابی با عنوان مهدی روح حج

ولادت باسعادت هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت  حضرت امام رضا (ع) بر همگان مبارک باد.

گلدسته‌ها و صحن و سرا جار می‌زنند
شب تا سحر برای خدا زار می‌زنند
دیوانه‌ها جنون‌زده با یك زبان خاص
از جام ثامن الحججی جاز می‌زنند
پروانه‌های شهر خدا گرد شمع او
چنگی به چین پرده پندار می‌زنند
هر شب كبوتران به تمنای یك طواف
چرخی به دور حلقه سرا می‌زنند
با لحن خود ابالحسنی حرف می‌زنند
این پرده‌ها كه بر دور دیوار می‌زنند
نقاره‌های گنبد مولا رضا غروب
آهنگ حج واجبه انگار می‌زنند
هزار حنجره فریاد؛ یا رضا مددی
پرم ز ظلمت و بیداد؛ یا رضا مددی
خراب لحظه پرواز گِرد گنبد زرد
دخیل پنجره فولاد؛ یا رضا مددی   از همه دوستان التماس دعا عیدتون مبارک شعر و عکس از سایت تبیان

سلام اي انتظــار انتظـــارم                                                    سلام اي رهبر و اي يادگارم

  سلامم بر تو اي فرزند زهرا                                                   سلامم بر تو اي نـــاجي دنيا

امشب حديث عشق خود را فاش مي گويم، تا آسمان پولک نشان، چشمک زنان،

 بر قدسيان، باراني از عطر شقايق ها بريزد.

        گل سرشار از عطر حقيقت، هديه اي مي خواست.

        نويد شادماني، بانگ آزادي، خروش عدل، گلبانگ رهائي را طلب مي کرد.
       و نرگس - اين گل پاکي - پذيرا شد. 
        و عالم چشم بر نرگس، پر از عشق و تمنا شد. 
        بلورين يادگار فاطمه،

        از دامن نرگس  جهاني را گلستان کرد: 

    بگو با آن که مي گويد به يک گل کي بهار آيد

 
     گل نرگس، جهاني را گلستان مي کند امشب

جمعه‏هاي صبوري يکي در پي ديگري مي‏آيند و مي‏روند و چشم‏هاي منتظر از آغاز هفته چشم به راه جمعه مي‏ماند.

جمعه انگار دريچه‏اي است به وادي سبز و پرتکاپوي انتظار.

لحظه‏اي است که مي‏توان در آن سر از لايه‏هاي هزار توي روز مرگي بيرون آورد و همراه با دعاي منتظران نفسي تازه کرد و دل را از نسيم خوش انتظار لبريز نمود. جمعه‏هاي پي در پي انگارنردباني است که قدم به قدم از آن بالا مي‏روي و پله پله به آن لحظه‏ي آسماني موعود نزديک مي‏شوي.

به هوش! که پايت نلغزد، جمعه اي را از ياد مبري، پله‏اي را جا نيندازي. آن‏گاه بنگري چه نردبان سبزي است اتصال جمعه‏هاي پي در پي لبريز از انتظار و چه شيرين تو را به موعود مهرباني‏ها نزديک مي‏کند.

عصر پنج‏شنبه وقتي که خورشد اندک اندک سر بر غروب دلتنگي مي‏نهد، وقتي آسمان پر مي‏شود از فرشتگاني که با قلم‏هاي طلا، صحيفه‏هاي نقره‏ي‏شان را از صلوات بر محمد و آل محمد پر مي‏کنند،  

 دل به هواي ديداري يا نسيم کرامتي و يا دست کم به هواي شيريني راز و نيازي، در هر تپشي، بر زلال‏ترين چشمه‏ي رحمت جاري خدا، پيامبر مهرباني‏ها محمد مصطفي صلي الله عليه و آله و بر همه‏ي گل‏هاي پاک بوستانش سلام و درود مي‏فرستد و از اين درودها ريسماني مي‏سازد تا بهشت، با کوله‏باري از هزاران اقاقياي نيکي و باراني که هر قطره‏اش کدورت هزار گناه را مي‏شود و با آن ريسمان تا هزار پله بالا مي‏رود. 

 تا آن جا که جز هاله‏اي از نور آبي رنگ اجابت چيزي نيست.
چه مي‏شود اگر شبي تا ميان آن هاله‏ي نور بالا رويم و در آن غوطه‏ور شويم و نورانيت شب جمعه را دريابيم.

سبحان الله اگر اين شب جمعه است با اين روشني؛ پس روز جمعه را چه نياز به طلوع خورشيد است؟

و لحظه‏اي دلت مي‏لرزد و اشک چشمت را پر مي‏سازد و آرزو مي‏کني کاش خورشيد جمعه‏ي موعودمان طلوع مي‏کرد و ما در چشمه‏ي نورش همه‏ي تاريکي دلمان را مي‏شستيم. 

چه بهانه‏ي شيريني است آمدن جمعه براي دل‏هاي پاک که از کدروت يک هفته آلودگي به دنيا خسته‏اند و مي‏خواهند در چشمه‏ي زلال جمعه شست و شويي بکنند، پاک و شفاف شوند و آينه صفت در انتظار ديدارش بنشينند.

            چه قدر جمعه‏ها به بهشت نزديک است .... 

 ** اَلــسَّــلامُ
عــَلـَيــْكِ يــا ســــَيّــِدَةَ
نـِسـاءِ العـالَمـيـن اَلـسَّـلامُ عَـلـَيْكِ
يا والِـدَةَ الْحُجُجِ عَلَى النّاسِ اَجْمَعينَ، اَلسَّلامُ
عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْمَظْلوُمَةُ الْمَمْنوُعَةُ حَقُّه،اَللّهـُمَّ صـَلِّ عَلى اَمَتِكَ
وَابـْنـَةِ نـَبـِيِّكَ وَ زَوْجـَةِ وَصـِىِّ نـَبـِيِّكَ صَلوةً
تَزْلفُه فَوْقَ زُلْفى عِبادِكَ الْمُكْرَمينَ
مِنْ اَهْلِ السَّمواتِ وَاَهْلِ
الارَضَـين

      ** یافاطمه(س) من عقده دل وا نکردم **       

 ** گشتم ولی قـبــر تو را پـیدا نکردم **

           ** چـشـم انـتـظارم، مـهـدی(عج) بیـاید **            

 ** تـا تـــربـــتـــت را، پــیــدا نـمــایــد **

آری!زخم های مادر، مرهم نبیند، مگر آن که مولایمان گرد غربت از ذوالفقار برگیرد و با ندای:

« أنا الصَمصامُ المُنتَقِم »

منم شمشیر برّان انتقام!

انتقام بزرگ مظلومه تاریخ را بستاند.

شهادت سبب پيدايش هستي، و علت خلقت انسان، و مادر کونين و اسطوره و الگوي زنان عالمين، دختر رسالت، همسر ولايت و مادر امامت، حضرت فاطمه زهراء(سلام الله عليها)
را خدمت اقا امام زمان(عج) و تمام شیعیان و مریدان آن حضرت تسلیت عرض می کنم 

التماس دعااااا

سال‏هاست که به تمناي ظهور او دست به دعا برداشته‏ايم.

در انتظارش شکوه‏ها در دل داريم و از دوري‏اش داغ‏ها بر سينه.

 سال‏هاست که خزان بودن و سرد و تاريک بودن را حس مي‏کنيم

و در پي خورشيدي گرمابخش و نوراني مي‏گرديم.

سال‏هاست که از عشق او دم مي‏زنيم و زندگي را با شربت تلخ صبوري مي‏گذرانيم. و اين دوري، اين سرما وتاريکي و خزان زدگي، و اين تلخي صبر، تصوير عمل ماست که در آينه‏ي حکمت خدا افتاده است و پژواک کرده‏هاي ما که از ديواره‏هاي قانون خلقت به سوي‏مان برمي‏گردد.

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد 
گناه بخت پريشان و دست کوته ماست

عجب داستان شگفتي است داستان عاشقي ما و غفلتمان!

سخت منتظريم، دل‏هامان سخت شيفته است. صبح‏هاي جمعه را از ژرفاي دل مي‏ناليم و ندبه مي‏کنيم، اما انتظار و عاشقي فقط به معناي ندبه نيست.

و تنها در لحظه شماري تا آن لحظه‏ي موعود معنا نمي‏شود.

انتظار امام، يعني پا بر جا ماندن در جاده‏ي رضايتمندي او و يعني درک عمق ارزش‏هاي ديني و عمل به آن‏ها و اين مثل نگهداشتن آتشي در دست است.

.
در حکمت ازلي خدا آنچه بر بندگان جاري است، تصوير عمل خود آنان است

و بازتاب آنچه خود فرستند.

او صد قدم پيش مي‏آيد. آينه‏ي لطف خدا نور پرتوهاي ايمان و عشق به ولايت را

چند برابر باز مي‏تابد.

با اين پرتوهاي نوراني است که مي‏توان از گرماي عشق به ولايت لبريز شد و خروشان و شيدا به سوي آن موعود منتظر شتافت؛

که انتظار، ماندن و پوسيدن نيست، بلکه رفتن و خروشيدن است

و شوري که اين خروشيدن را به پا مي‏کند، شور ايمان و خلوص و معرفت است

 و اين جاست که بايد از بشارت امام سجاد عليه‏السلام لبريز شد که فرمود:

التماس دعا.....

 وقتي بهار با سپيدي شکوفه‏هايش از دريچه‏ي چشمانم سرک مي‏کشد،

موج اشکي فرو خفته، از درون سينه‏ي تنگم به ديواره‏ي دل مي‏کوبد و تو را مي‏جويد.
بهار زيباست، لطيف و دوست داشتني است،

         اما بي‏تو اي زيباترين! اي لطيف‏ترين! اي بهار جان و اي طراوت بهاران!

هيچ زيبايي، دلم را بر نمي‏انگيزد؛ که دل در فراق تو سوخته دارم و نگاه در راه تو دوخته.
                             اي بهاري‏ترين فصل‏ها!  اي سبزترين بهاران!

دور از نگاه مهربان تو، دور از عنايت رحيمانه‏ي تو و دور از سرانگشت لطف تو، خزانيم و سرد، خشکيم و عطشناک. فراق تو برف سپيد کهولت بر چهره‏مان مي‏نشاند.

 بيا که با تو بهاري شويم، بروييم و بيدار گرديم؛ که روييدن، تنها به زلال عشق تو معنا مي‏يابد و باقي روييدن‏ها، ماندن است و پژمردن.

چه باشم وچه نباشم،بهاردرراه است 
بهار، همنفس ذوالفقار در راه است

نگاه منتظران، عاشقانه ميخواند 
که آفتاب شب انتظار در راه است

به جاده هاي کسالت،به جاده هاي تهي 
خبر دهيد که آن تکسواردرراه است

کسي که با نفس آفتابي اش دارد 
سر شکستن شبهاي تار،درراه است

کدام جمعه؟ندانسته ام،ولي پيداست 
که آن وديعه ي پروردگاردرراه است

دلم خوش است ميان شکنجه ي پاييز 
چه باشم وچه نباشم، بهاردرراه است

 براي آمدن بهار، براي ديدن سبزترين روز هستي، براي حس کردن زلال‏ترين وجود عالم خلقت، بايد رشته‏ي انتظار را از صميم قلب تا اوج آسمان اجابت بگشاييم.

بايد به تضرع و تمنا بخواهيم که بهار بيايد، بخواهيم که ظلمت و سرماي زمستان غيبت به سر آيد. بايد ظهور بهار را انتظار بکشيم.  

 آن قدر چشم بر آسمان تمنا بدوزيم تا نسيم حضورش را حس کنيم و در پرنيان دلپذير نگاهش، وجود را سبز ببينيم.

اي زنده‏ترين روح حيات! اي شاداب‏ترين بهار هستي!

   خواب سبزي ديده ام، انگار مي آيد سواري سبزپوش 
   شعله ور خشمي بدستش تا تب ديرينه را معنا کند

گنج انتظار
در بين قصه هاي کهن ايراني، قصّه پيرمردي را مي خوانيم که وقتي مرگ خويش را نزديک مي يابد، پسرانش را فرا مي خواند و سخن از گنجي بزرگ به ميان مي آورد که در مزرعه مدفون است.

او بدون آنکه مکان دقيق نهاني گنج را به آنان بگويد چشم از دنيا فرو مي بندد.
فرزندان او در طلب گنج سرتاسر زمين مزرعه را مي کاوند و در پايان نااميد از پيدا کردن گنج، بر زمين زير و رو شده و به خوبي شخم خورده، بذر مي پاشند.

چند ماهي بعد، زماني که انبوه چشم نوازِ گياهانِ روييده از خاک خوب و آماده، به بار مي نشينند و محصولي سرشار و ثروتي فراوان به ارمغان مي آورند، راز گنج مزرعه گشوده مي شود و عاقبت انديشي پيرمرد حکيم بر فرزندان آشکار مي گردد.

انتظار را از آن رو که خود کندوکاوي جهادگرانه است و از آن جهت که حرکت و تلاش و مقاومت و صبر را به همراه دارد، مي توان به جستجوي بي امان فرزندان در طلب گنج موعودِ پيرمرد شبيه دانست. با اين تفاوت که گنج موعود انتظار، خود نيز حقيقتي ترديد ناپذير است.
انتظار دوران با شکوه امام زمان (عليه السلام) تنها بهانه اي براي حرکت پيگير منتظران نيست، بلکه خود نيز براستي گنجي واقعي است، گنجي که پربهاتر از آن در سرتاسر آفرينش وجود ندارد.

انتظار امام زمان (عليه السلام) يعني انتظار خلاصه همه خوبيهاي خلقت.
و انتظار دوران امام زمان (عليه السلام) يعني انتظار عصاره همه تاريخِ سراسر نور و هدايت پيامبران.
اگر انتظار کشيدي و به مقصود رسيدي، او را ديدي، کلام جانبخشش را شنيدي، دست عنايتش را برسرت احساس نمودي، در سايه حکومتش حکومت توحيد و عدالت و انسانيت را تجربه کردي،

 و در دوران خلافتش، خليفة اللّهيِ انسان را مجسّم يافتي، کامياب خواهي بود.
و اگر انتظار کشيدي و به مقصود نرسيدي، او را نديده مُردي، و طعم عدالت موعود را نچشيده وعده حق را اجابت کردي، باز هم کامياب خواهي بود; زيرا انتظار فرج خود از بالاترين مصاديق فرج و گشايش است.
                           «انتظار الفرج من اعظم الفرج» [1] .

شکوه و دعا
در دعاي «افتتاح» که از حضرت حجت(عج) نقل است، اين شکايت تلخ و اين دعاي دلپذير را مي خواني:
«اللّهُم اِنّا نرغب اليک في دولهٍ کريمهٍ تُعِزُّ بها الاسلام واهله وتذلُّ بها النّفاق واهله وتجعلنا فيها مِنَ الدّعاهِ الي طاعتک والقاده الي سبيلک وترزُقُنا بها کرامه الدّنيا والاخره ... اللّهُم اِنّا نَشکُو اليک فَقدَ نَبيّنا - صلواتک عليه وآله - وغَيبَهَ وَليّنا وکثره عَدُّوِنّا وَقِلَّهَ عَدَدِنا وَشِدَّهَ الفِتَنِ بِنا وَتَظاهُرَ الزمان علينا.»

خدايا! از نبودِ پيامبر ما - که درود تو بر او وخاندانش باد -، غيبت ولي ما وفزوني دشمن ما وکمي عدد ما، زيادي فتنه هايي که بر ما فرود مي آيد وناسازگاري زمانه به تو شکوه مي کنيم».

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اَلّلهُمَّ کُلِّ وَلِّيِکْ اَلْحُجَةِ بْنِ الْحَسَنْ صَلَواتُکَ عَلَيْه وَ عَلي آبائِهْ فِي هذِهِ ساعَةِ وَ فِي کُلِ ساعَةْ وَلِياً وَ حافِظا وَ قاعِداً وَ نَاصِرا وَ دَليلاً وَ عَيْنا حَتّي تُسْک‍ِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتَعَهُ فِيها طَويلا.

                                                                                    التماس دعا.....

۱-امام سجادـ(ع)-بحار الانوار جلد۵۲ص۱۲۲

شعر  اغازین از(علي پورحسن آستانه)